Noda​គ្រោង​រំលាយ​សភា​នឹង​រៀប​ចំ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​មុន​កាល​កំនត់ Abe​ត្រលប់​មក​រក​​តំនែង​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ជា​លើក​ទី​២

14 11 2012

នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ជប៉ុន​សព្វ​ថ្ងៃ​គឺ​លោក Noda ដែល​ប្រជាប្រិយ​ភាព​កំពុង​តែ​ធ្លាក់​ចុះ បាន​ប្រកាស​ថា​គាត់​គ្រោង​នឹង​ធ្វើ​ការ​រំលាយ​សភា​នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​នេះ ហើយ​នឹង​រៀប​ចំ​បោះ​ឆ្នោត​នៅ​មុន​កាល​កំនត់​ គឺ​បើ​អាច ការ​បោះ​ឆ្នោត​នឹង​​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​១៦​ខែ​ធ្នូ​ឆ្នាំ​២០១២​នេះ។ ការ​សំរេច​ចិត្ត​បែប​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ថា លោក​ Noda បាន​កំពុង​ព្យាយាម​ការពារ​កុំ​អោយ​ គណ​បក្ស​របស់​លោក​ គឺ​គណ​បក្ស Democratic Party of Japan (DPJ) បន្ត​ធ្លាក់​ចុះ​​ប្រជាប្រិយ​បន្ត​ទៀត។ ចំនែក​ហេតុ​ផល​មួយ​ទៀត​គឺ ធ្វើ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​មុន​កាល​កំនត់​បែប​នេះ នឹង​ធ្វើ​អោយ​គណ​បក្ស​ថ្មី​ៗ​មួយ​ចំនួន ជា​ពិសេស​គឺ​គណ​បក្ស Nippon Ishin no Kai (Japan Restoration Party) មិន​មាន​ពេល​គ្រប់​គ្រាន់​ដើម្បី​រៀប​ចំ​គណ​បក្ស។

ការ​បោះ​ឆ្នោត​លើក​ក្រោយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​រួច​ទៅ​ហើយ​ថា​លោក​អតីត​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី Shinzō Abe ដែល​បាន​លាលែង​ពី​តំនែង​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៧ នឹង​ត្រលប់​មក​កាន់​ដំនែង​នឹង​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​ជា​លើក​ទី​២ ក្រោយ​ពី Shinzō Abe បាន​ជាប់​ឆ្នោត​ជា​ប្រធាន​បក្ស Liberal Democratic Party (LDP) កាល​ពឺ​ថ្ងៃ​ទី​២៦​កញ្ញា​ឆ្នាំ​២០១២។

នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ជប៉ុន​ចាប់​ពី​ Junichiro Koizumi លាលែង​ពី​តំនែង​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៦៖
១. Shinzō Abe មកពីគណបក្សLDP ពីខែកញ្ញា២០០៦-កញ្ញា២០០៧
២. Yasuo Fukuda​ មកពីគណបក្សLDP ពីខែកញ្ញា២០០៧-កញ្ញា២០០៨
៣. Taro Aso មកពីគណបក្សLDP ពីខែកញ្ញា២០០៨-កញ្ញា២០០៩
៤. Yukio Hatoyama មកពីគណបក្សDPJ ពីខែកញ្ញា២០០៩-មិថុនា២០១០
៥. Naoto Kan មកពីគណបក្សDPJ ពីខែមិថុនា២០១០-កញ្ញា២០១១
៦. Yoshihiko Noda មកពីគណបក្សDPJ ពីខែកញ្ញា២០១១-

Yoshihiko Noda

Shinzō Abe





ចិន-ជប៉ុន៖ សុខ​ចិត្ត​ខាត​បង់​​ផល​ប្រយោជន៍​​រាប់​ពាន់​លាន​​ដុល្លារ​​ដើម្បី​​កូន​កោះ​​ប៉ុន្មាន​​ដុំ?

23 09 2012

RFI: ចិន-ជប៉ុន៖ សុខចិត្ត​​ខាត​បង់​​ផល​ប្រយោជន៍​​រាប់​ពាន់​លាន​​ដុល្លារ​​ដើម្បី​​កូន​កោះ​​ប៉ុន្មាន​​ដុំ?
ដោយ សេង ឌីណា

នៅពេលនេះ ចលនា​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​ជប៉ុន​នៅចិន ​ជុំវិញ​ជម្លោះដណ្តើម​ប្រជុំកោះ Senkaku/Diaoyu​ បាន​ស្ងប់​ទៅវិញហើយ​មែន​ ក៏ប៉ុន្តែ ភាព​តានតឹង​ផ្នែក​ការទូត ​រវាង​ប្រទេស​ទាំងពីរ​នៅតែ​កើតមាន​ខ្លាំង ហើយ​​ជម្លោះនេះ​ហាក់ដូចជា​កំពុង​តែ​រាលដាល​ទៅដល់​ទំនាក់ទំនង​ពាណិជ្ជកម្ម​ ដោយ​គេ​ឃើញ​មន្រ្តី​គយចិន​បាន​បង្កើន​ការ​ឆែកឆេរ​ត្រួតពិនិត្យ​ទំនិញ ដែល​នាំចូល​មក​ពី​ប្រទេស​ជប៉ុន។ មន្រ្តី​រដ្ឋាភិបាល​ចិន​ក៏​ធ្លាប់បាន​ព្រមាន​ដែរ​ថា ការដែល​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​ប្រមូលទិញ​ដីលើ​កោះ​ជាប់ជម្លោះ​ប្រាកដ​ជា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ទំនាក់ទំនង​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាង​ប្រទេស​ទាំងពីរ។ តើ​មហាយក្ស​សេដ្ឋកិច្ច​អាស៊ី​ទាំងពីរ​នេះ​ ពិតជា​សុខចិត្ត​ប្រឈមមុខ​នឹង​ការបាត់បង់​ផលប្រយោជន៍​រាប់រយពាន់លាន​ដុល្លារ ដើម្បី​តែ​កូនកោះ​ប៉ុន្មាន​ដុំ​នេះ​មែន​ឬ?

រវាង​ចិន និង​ជប៉ុន បើទោះជា​ពួកគេ​ស្អប់គ្នា​ ឈ្លោះគ្នា​ ​ ធ្លាប់​ឆ្លងកាត់​បទពិសោធន៍​ជូរចត់​ពី​អតីតកាល​យ៉ាងណា ក៏ប៉ុន្តែ នៅពេលបច្ចុប្បន្ន​នេះ វាជារឿង​ដែលមិន​អាច​ប្រកែកបាន​ដែល​ថា ប្រទេស​ជិតខាង​ និង​ជា​មហាអំណាច​សេដ្ឋកិច្ច​អាស៊ី​ទាំងពីរ​នេះ ត្រូវការ​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ខាង​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច។ ចិន​គឺ​ជាដៃគូ​ពាណិជ្ជកម្ម​ដ៏ធំបំផុត​របស់​ជប៉ុន ចំណែក​ជប៉ុនវិញ គឺ​ជា​ដៃគូពាណិជ្ជកម្ម​ដ៏ធំលំដាប់​ទីបី​របស់​ចិន។ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១១​កន្លងទៅ ការ​ដោះដូរ​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាង​ប្រទេស​ទាំងពីរ​មាន​ទំហំ​ជាទឹកប្រាក់​រហូតដល់​ទៅ​ជាង ៣៤០ពាន់លាន​ដុល្លារ។

នៅពេលនេះ ពេល​ដែល​សេដ្ឋកិច្ច​ពិភពលោក​កំពុង​ឆ្លងកាត់​វិបត្តិ សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ចិន និង​ជប៉ុន​ក៏កំពុង​ជួប​បញ្ហា ដោយ​ការ​នាំចេញ​ត្រូវ​ធ្លាក់ចុះ ហើយ​កំពុង​តែ​ស្រវាស្រទិញ ស្វែងរក​ទីផ្សារ ដើម្បី​នាំចេញ ដៃគូពាណិជ្ជកម្ម​ដ៏សំខាន់​ទាំងពីរ​នេះ​បែរជា​កំពុង​តែ​ឈ្លោះគ្នា​បង្ក​ឲ្យ​រង្គោះរង្គើ​ទៅដល់​ទំនាក់ទំនង​ពាណិជ្ជកម្ម​ទៅវិញ។

ទាំងនេះ គឺដោយសារ​តែ​ជម្លោះ​ដណ្តើម​កូនកោះ​តូចៗ​ប៉ុន្មាន​ដុំ ដែល​ក្នុងចំណោម​នោះ​មាន​ខ្លះ​ គ្រាន់តែ​ជា​ដុំថ្ម ​មិន​ទាំងមាន​ដី​អាច​​រស់នៅ​ ឬ​ធ្វើ​អ្វី​បាន​ផង។ បើទោះជា​ នៅ​ជុំវិញ​ប្រជុំកោះ​នេះ មាន​ប្រភពធនធាន​ធម្មជាតិ​ ដូចជា ទីតាំង​នេសាទ ឬ​ក៏​អាច​មាន​ប្រេង ឬ​ឧស្ម័ន​ក្រោម​បាតសមុទ្រ ក៏ប៉ុន្តែ ធនធាន​ទាំងនេះ​ក៏​មិនអាច​​​មាន​តម្លៃ​ស្មើ​នឹង​​ផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច ដែល​​ប្រទេស​ទាំងពីរ​អាច​​ទាញយក​បាន ​ពី​ការ​ដោះដូរ​ពាណិជ្ជកម្ម ​រាប់រយ​ពាន់លាន​ដុល្លារ​ ក្នុងមួយ​ឆ្នាំ​ៗ​​នោះដែរ។ ដូច្នេះ បើ​និយាយ​ពី​ផលប្រយោជន៍​ខាង​សេដ្ឋកិច្ច កូនកោះ​តូចៗ​ប៉ុន្មាន​ដុំ​នេះ មិនមាន​តម្លៃ​ ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចិន និង​ជប៉ុន​ឈ្លោះគ្នា​បែបនេះ​ទេ។

គេ​អាច​និយាយ​បាន​ថា ជម្លោះ​នេះ កើតឡើង​ដោយសារ​តែ​មូលហេតុ​ចម្បង​មួយ​ទៀត គឺ​ចលនាជាតិនិយម​។ ប៉ុន្តែ និយាយ​ពី​គំនិត​ជាតិនិយម​នេះ បើ​យើង​មើល​ទៅលើ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត ដែល​ប្រជាជន​ចិន​​ធ្លាប់​ទទួលរងគ្រោះ​​ពី​អំណាច​យោធា​ជប៉ុន យើង​អាច​យល់បាន​ថា ឲ្យ​តែ​មាន​ការ​ប៉ះពាល់​ណាមួយ​ជាថ្មី​ពី​ជប៉ុន ទោះបី​គ្រាន់តែ​ជា​ថ្ម​មួយ​ដុំ គ្មាន​តម្លៃ​អ្វី​សោះ​ក៏ដោយ ក៏​វា​អាច​គាស់​កកាយ​ដំបៅ​ចាស់​ របស់​ប្រជាជន​ចិន​ឲ្យ​ឈឺ​​ពើតផ្សារ​ឡើងវិញ​ដែរ។

ចុះពីខាង​ជប៉ុនវិញ? បើ​និយាយ​ពី​អតីតកាល​ ជប៉ុន​​គឺ​ជា​អ្នក​ត្រួតត្រា​ចិន មិនមែន​ជា​អ្នករងគ្រោះ​នោះទេ។ បើ​និយាយ​ពី​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​វិញ ប្រជុំកោះ​ដែល​ជាប់ជម្លោះ​ជាមួយ​ចិន គឺ​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​កាន់កាប់​របស់​ជប៉ុន​រួចជាស្រេច​ទៅហើយ។ ថ្វីដ្បិត​តែ​ចិន​តែងតែ​ទាមទារ​កម្មសិទ្ធិលើ​ប្រជុំកោះ​ទាំងនេះ ក៏ប៉ុន្តែ ការ​ទាមទារ​នេះ​ធ្វើ​ឡើង​តែ​មាត់​ប៉ុណ្ណោះ​ មិនមាន​សកម្មភាព​អ្វី​ដែល​គួរ​ជា​ការ​គំរាម​កំហែង​ដល់​វត្តមាន​របស់​ជប៉ុន​នៅលើ​កោះនេះ​ទេ។ តើមាន​ការ​ចាំបាច់អ្វី ដែល​​​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​​​ត្រូវ​ប្រមូលទិញ​ដីលើ​កោះ​ទាំងនេះ បង្ក​ជម្លោះ​ជាមួយ​ចិន​​ធ្វើ​អ្វី?

តាមការពិតទៅ ដើមភ្លើង​ធំបំផុត ដែល​ដុតបញ្ឆេះ​ជម្លោះ​​ដណ្តើម​កោះ​រវាង​ចិន និង​ជប៉ុន​ នៅពេលនេះ មិនមែន​ចេញ​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​នោះទេ គឺ​មក​ពី​ប្រភពផ្សេង។ ដើមភ្លើង​នោះ គឺ​មាន​ឈ្មោះ​ថា ស្ហ៊ីនតារ៉ូ អ៊ីស្ហ៊ីហារ៉ា (Shintaro Ishihara) អភិបាល​ក្រុង​តូក្យូ ដែល​ជា​អ្នក​នយោបាយ​អភិរក្ស​និយម ឬ​អាច​និយាយ​បានថា​ជា​អ្នក​ជាតិនិយម​ជ្រុល​ម្នាក់។

គឺ​លោក​អ៊ីស្ហ៊ីហារ៉ា​នេះ​ហើយ ដែល​ជា​អ្នក​ផ្តួចផ្តើម​គំនិត​ចង់​​ប្រមូល​ទិញ​កោះ​ទាំងបី​ នៅ​ក្នុង​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ ដែល​ជាប់ជម្លោះ​ជាមួយ​ចិន​នេះ ហើយ​ថែម​ទាំង​គ្រោង​ធ្វើការ​អភិវឌ្ឍ​កោះ​ទាំងនេះ​ទៀតផង។ លោក​អ៊ីស្ហ៊ីហារ៉ា​បាន​រៃអង្គាស​លុយ​បាន​រហូតដល់​ទៅ ១៥លាន​ដុល្លារ ពី​សាធារណជន​ជប៉ុន ដើម្បី​អនុវត្ត​គម្រោង​នេះ។

ដូច្នេះ បើមើលទៅ ការ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​បាន​ប្រមូលទិញ​កោះទាំងនេះ ស្កាត់ទុកមុន​លោក​អ៊ីស្ហ៊ីហារ៉ា តាម​ពិត​ គឺ​​​ជា​ការ​បង្កា​កុំ​ឲ្យ​មាន​​ជម្លោះ​កាន់តែ​ធំ​ជាមួយ​ចិន​​ទៅវិញ​ទេ។ ហើយ​ចិន​ក៏​គួរ​តែ​យល់​រឿងនេះ​ដែរ ពីព្រោះ​ថា បើទោះជា​​​កោះ​ជាប់ជម្លោះ​នេះ​ត្រូវ​រដ្ឋាភិបាលជប៉ុន​​ទិញ​យក​ទៅ​ធ្វើ​ជា​​សម្បត្តិ​រដ្ឋក៏ពិតមែន ក៏ប៉ុន្តែ យ៉ាងហោចណាស់ក៏​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​មិនមាន​គម្រោង​​អភិវឌ្ឍ ឬ​ធ្វើ​សកម្មភាព​​អ្វី​មួយ នៅលើ​កោះនេះ ដូចជា​​ក្រុម​អ្នក​ជាតិ​និយម​របស់​លោក​អ៊ីស្ហ៊ីហារ៉ា​នោះដែរ។

ប៉ុន្តែ បើ​​យើង​​មើល​ទៅលើ​កំហឹង​ ក្នុង​ចលនា​ប្រឆាំង​ជប៉ុន ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​កន្លងទៅនេះ ប្រជាជន​ចិន​ប្រហែលជា​មិនបាន​យល់ឃើញ​ដូចហេតុផល​ខាងលើនេះ​ទេ។ ក៏ប៉ុន្តែ ថា​ប្រជាជន​សាមញ្ញ​ទៅចុះ ក្រែង​មិនយល់​ ចុះ​ប្រមុខដឹកនាំ​រដ្ឋាភិបាល​ទាំងពីរវិញ? តើ​គួរ​​សម្រួល​ចិត្ត​ឲ្យ​ត្រជាក់​ទាំងសងខាង ហើយងាក​មក​​ជជែក​គ្នា ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​ដោយ​សន្តិវិធី បញ្ចប់​ជម្លោះ​តូច ដើម្បី​រក្សា​ប្រយោជន៍ធំ ឬ​ក៏​​​​ទុក​បណ្តោយ​ឲ្យ​ជម្លោះ​នេះ រាលដាល​កាន់តែធំ ហើយ​បង្ក​ការខាតបង់​ដល់​ផល​ប្រយោជន៍​​ទាំងសងខាង?





ចិន-ជប៉ុន៖ ប្រវត្តិ​នៃ​ជម្លោះ​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ​ឬ​ទៀវយូ (Senkaku/Diaoyu)

23 09 2012

FRI: ចិន-ជប៉ុន៖ ប្រវត្តិ​នៃ​ជម្លោះ​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ​​ឬ​​ទៀវយូ (Senkaku​/​Diaoyu)
ដោយ សេង ឌីណា

ប្រជុំកោះ​ ដែល​ជប៉ុន​ហៅ​ថា “សេនកាគូ” (Senkaku) ហើយ​ដែល​ចិន​ហៅ​ថា “ទៀវយូ” (Diaoyu) កំពុងតែ​ក្លាយ​ជា​ប្រធានបទ​នៃ​ជម្លោះ​ដ៏​ក្តៅគគុក​មួយ​រវាង​ចិន និង​ជប៉ុន។ ចិន​បាន​បញ្ជូន​នាវា​ល្បាត​ចំនួន ៦គ្រឿង​ទៅកាន់​ប្រជុំកោះនេះ ក្រោយ​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​បាន​ប្រមូល​ទិញ​ដី​កម្មសិទ្ធិ​ឯកជន​ទាំងអស់ នៅលើ​ប្រជុំកោះ​នេះ​យក​មក​ធ្វើ​ជាសម្បត្តិ​រដ្ឋ។ តើ​អ្វីទៅជា​មូលហេតុ​នៃ​ជម្លោះនេះ? ហើយ​តើ​ប្រទេស​ទាំងពីរ​លើក​យក​​មូលដ្ឋាន​អ្វីខ្លះ ដើម្បី​មក​ធ្វើ​ជា​សំអាង​ទាមទារ​​កម្មសិទ្ធិ​លើ​ប្រជុំកោះនេះ?

ទីតាំងភូមិសាស្រ្ត

សេនកាគូ ឬ​ទៀវយូ គឺ​ជា​ប្រជុំកូនកោះ​តូចៗ ចំនួន ៨ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សមុទ្រ​ចិន​ខាង​កើត មាន​រយៈ​ចម្ងាយ​ប្រហាក់​ប្រហែលគ្នា​ពី​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​របស់​ចិន​ដីគោក និង​ពី​កោះ​អូគីណាវ៉ា​របស់​ជប៉ុន ក៏ប៉ុន្តែ នៅ​ក្បែរ​កោះតៃវ៉ាន់។ បើគិតជា​សរុប​ ​កូនកោះ​ទាំង ៨នេះ មាន​ផ្ទៃដី​ប្រមាណ​តែ ៧គីឡូម៉ែត្រ​ក្រឡា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ក៏ប៉ុន្តែ ​ប្រជុំកោះ​នេះ​មាន​ទីតាំង​ភូមិសាស្រ្ត​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ជា​យុទ្ធសាស្រ្ត ដែល​មាន​ច្រក​ផ្លូវ​ចរាចរណ៍​តាម​ផ្លូវ​សមុទ្រផង ហើយ​នៅ​ជុំវិញ​​ប្រជុំកោះនេះ គឺ​ជា​កន្លែង​ដែល​សម្បូរ​ទៅដោយ​ធនធាន​មច្ឆជាតិផង និង​អាច​មាន​​ប្រេង និង​ឧស្ម័នផង។ ហេតុនេះ​ហើយ​បាន​ជា​ចិន និង​ជប៉ុន ឈ្លោះគ្នា​ដណ្តើម​​កាន់កាប់​កោះនេះ។

តាមការពិត នៅ​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ កោះ​ទាំង ៨ នៃ​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ ឬ​ទៀវយូ​នេះ ស្ថិត​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ជប៉ុន​ ហើយ​ចិន​ជា​អ្នក​ទាមទារ​យក​ពី​ជប៉ុន​មកវិញ។ ជប៉ុន​បាន​ភ្ជាប់​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូនេះ ទៅ​ក្នុង​ដែនដី​របស់​ខ្លួន តាំង​ពីឆ្នាំ​១៨៩៥​ម៉្លេះ។

ទឡ្ហីករណ៍​របស់​ជប៉ុន

ជប៉ុន​អះអាង​ថា ខ្លួន​បាន​រកឃើញ​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូនេះ​ថាជា​កោះ​ដែល​គ្មាន​មនុស្ស​នៅ។ ក្រោយ​ពី​​​បាន​តាម​ឃ្លាំមើល​យ៉ាង​ហ្មត់ចត់​​អស់រយៈពេល ១០ឆ្នាំ​ ឃើញ​ថា កោះទាំងនេះ​​គ្មាន​អ្នកណា​កាន់កាប់ ហើយ​ក៏​គ្មាន​​ឃើញ​ឯកសារ ឬ​តម្រុយ​ណាមួយ​បង្ហាញ​ថា កោះទាំងនេះ​ធ្លាប់​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​កាន់​របស់​ចិន ពីមុនមក​​ ទើប​​រដ្ឋាភិបាល​ជប៉ុន​សម្រេច​​ថា កោះនេះ​ជា​កោះ​គ្មាន​ម្ចាស់ ហើយ​ភ្ជាប់​កោះទាំងនេះ ទៅក្នុង​​ភូមិសាស្រ្ត​រដ្ឋបាល​នៃ​ខេត្ត​អូគីណាវ៉ា នៅ​ឆ្នាំ​១៨៩៥ ហើយ​បន្ត​កាន់​កាប់​ប្រជុំកោះនេះ​​ជាប់រហូត​តាំងពីពេលនោះ​មក ដោយ​មិនឃើញ​មាន​ការ​តវ៉ា​ទាមទារ​ណាមួយ​ពី​ចិន​នោះទេ។

នៅក្រោយ​សង្រ្គាម​លោកលើក​ទី២ ដែល​ជប៉ុន​ចាញ់សង្រ្គាម ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ខេត្ត​អូគីណាវ៉ា ត្រូវ​បាន​ជប៉ុន​ប្រគល់​ទៅ​ឲ្យ​អាមេរិក​កាន់កាប់ ហើយ​​នៅ​ចន្លោះ​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​៥០ និង​៦០ កងទ័ព​អាកាស​អាមេរិក​បាន​យក​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូនេះ ធ្វើ​ជា​ចំណុច​ស៊ីប ដើម្បី​ហ្វឹកហាត់​ទម្លាក់​គ្រាប់បែក។ នៅពេលនោះ ​គេ​មិន​ឃើញ​រដ្ឋាភិបាល​ចិន​​បាន​ធ្វើការ​តវ៉ា​ទាមទារ​អ្វីលើ​ប្រជុំកោះ​នេះ​ទេ។ រហូតដល់​ពេល​អាមេរិក​ចុះ​សន្ធិសញ្ញា​សម្ព័ន្ធភាព​ជាមួយ​ជប៉ុន ហើយ​ផ្ទេរ​កោះទាំងអស់​ទៅ​ឲ្យ​ជប៉ុនវិញ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧១ ក៏​ចិន​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​តវ៉ា​អ្វី​នោះដែរ។ រហូត​ទាល់តែ​នៅ​ចុង​ទសវត្សរ៍​ទី ៧០ នៅ​ក្រោយ​ពេល​ដែល​មាន​របាយការណ៍​ស្តីពី​​ប្រភព​ធនធាន​ប្រេង និង​ឧស្ម័ន​ក្រោម​បាត​សមុទ្រ​ជុំវិញ​ប្រជុំកោះ​នេះ ទើប​ចិន​ចាប់ផ្តើម​​តវ៉ា​ទាមទារ​កម្មសិទ្ធិ​លើ​កោះទាំង​នេះ។

ដូច្នេះ ជប៉ុន​អះអាង​ថា ដោយ​ផ្អែក​ទាំងទៅលើ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត ទាំងទៅលើ​ការកាន់កាប់​ជាក់ស្តែង និង​ទៅលើ​សន្ធិសញ្ញា​អន្តរជាតិ ដែល​បាន​ចុះ​​តាំង​ពី​ក្រោយ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី២​មក គឺ​បង្ហាញ​យ៉ាងច្បាស់​ដោយ​មិនអាច​ប្រកែក​បាន​ថា ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ​​ស្ថិត​ក្នុង​ដែន​អធិបតេយ្យ​របស់​ជប៉ុន។

ទឡ្ហីករណ៍​របស់​ចិន

ចិនវិញ​អះអាង​ថា ប្រជុំកោះ​​ទៀវយូ ដែល​ជប៉ុន​ហៅថា សេនកាគូនេះ មាន​ចុះកត់ត្រា​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ចិន​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៤០៣ ក្នុង​ជំនាន់​រាជវង្ស​មីង​មកម៉្លេះ។ ប្រជុំកោះ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ចិន​ដាក់​បញ្ចូល​ទៅក្នុង​ភូមិសាស្រ្ត​រដ្ឋបាល​ជាមួយ​កោះតៃវ៉ាន់ ហើយ​ត្រូវ​បាន​ប្រជាជន​ចិន​យក​ធ្វើ​ជា​ដែន​នេសាទ​អស់រយៈពេល​ជា​ច្រើន​សតវត្សរ៍។

នៅ​ឆ្នាំ​១៨០៥ ពេល​ដែល​ជប៉ុន​ដាក់​បញ្ចូល​ប្រជុំកោះ​នេះ ទៅក្នុង​ដែនដី​របស់ខ្លួន គឺ​ជា​ពេល​ដែល​ចិន និង​ជប៉ុន​កំពុង​មាន​សង្រ្គាម​នឹង​គ្នា ហើយ​កោះតៃវ៉ាន់​ត្រូវ​បាន​ជប៉ុន​វាយ​ដណ្តើម​យក​ពី​ចិន​ទៅ​កាន់កាប់។ ដូច្នេះ សម្រាប់​ចិន ការ​​ភ្ជាប់​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ ឬ​ទៀវយូ​​នេះ ទៅ​ក្នុង​ដែនដី​របស់​ជប៉ុន គឺ​ជា​ការ​ធ្វើ​ដោយ​ប្រើ​កម្លាំង​ទ័ព​តែ​ប៉ុណ្ណោះ មិនមែន​ជា​ការ​កាន់កាប់​ដោយ​ស្របច្បាប់​នោះទេ។

ម្យ៉ាងទៀត ​សន្ធិសញ្ញា​ចុះ​ក្រោយ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី២ (សន្ធិសញ្ញា​ទីក្រុង​គែរ ឆ្នាំ​១៩៤៣) មានចែង​ថា ទឹកដី​ចិន ដែល​ជប៉ុន​ធ្លាប់​បាន​ដណ្តើម​​យក​ពី​ចិន​មក​កាន់កាប់​ដោយ​កម្លាំង​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅ​ឲ្យ​ចិនវិញ ហើយ​ក្នុងនោះ គឺ​មាន​ចែង​យ៉ាង​​ច្បាស់​ផងដែរ​ ​​ពី​ការ​ប្រគល់​កោះតៃវ៉ាន់​ទៅ​ឲ្យ​ចិនវិញ។ ដោយ​​ចិន​ចាត់​បញ្ចូល​ប្រជុំកោះ​ទៀវយូ​ថា​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ភូមិសាស្រ្ត​រដ្ឋបាល​របស់​កោះតៃវ៉ាន់​តាំង​ពី​ដើមមក ដូច្នេះ​ តាម​សន្ធិសញ្ញា​នេះ ជប៉ុន​ក៏​ត្រូវ​តែ​ប្រគល់​ប្រជុំកោះ​ទៀវយូ​នេះ​មក​ឲ្យ​ចិនវិញ​ដែរ។

គួរបញ្ជាក់ថា ក្រៅពី​ចិន និង​ជប៉ុន តៃវ៉ាន់​ក៏​ទាមទារ​កាន់កាប់​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ ឬ​ទៀវយូ​នេះ​ដែរ។ បើ​យើងផ្អែក​​ទៅលើអំណះអំណាង​របស់​ចិន ប្រជុំកោះ​ទៀវយូ​នេះ គួរ​តែ​​ត្រូវ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​កោះតៃវ៉ាន់។ ក៏ប៉ុន្តែ ដោយសារ​តែ​រដ្ឋាភិបាលក្រុង​ប៉េកាំង​​​ចាត់ទុក​ថា កោះ​តៃវ៉ាន់ គឺ​ជា​ខេត្ត​មួយ​របស់​ចិន​ ដូច្នេះ ប្រជុំកោះ​ទៀវយូក៏​ត្រូវ​ចិន​ចាត់ទុក​ថា​​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន​ដែរ។

និយាយ​ជារួមមកវិញ ជម្លោះ​រវាង​ចិន និង​ជប៉ុន ជុំវិញ​ប្រជុំកោះ​សេនកាគូ ឬ​ទៀវយូ​នេះ កើតឡើង​​ពី​ការ​បកស្រាយ​ផ្ទុយ​គ្នា​ទៅលើ​ហេតុការណ៍ និង​ឯកសារ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ផង និង​ទៅលើ​សន្ធិសញ្ញា​ក្រោយ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី២ផង។ ហើយការ​ដែល​ចិន និង​ជប៉ុន ឈ្លោះ​គ្នា​ ដណ្តើម​​កាន់កាប់​កូនកោះ​តូចៗ​ទាំង ៨ នៅកណ្តាល​សមុទ្រ​ពេលនេះ គោលដៅ​ចម្បង គឺ​ដោយសារ​តែ​ពួកគេ​សម្លឹង​ឃើញ​ធនធាន​ធម្មជាតិ (ទីតាំង​នេសាទ ប្រេង និង​ឧស្ម័ន) នៅ​ជុំវិញ​ប្រជុំកោះ​នេះ៕





នាយក​រដ្ឋ​មន្រី្ត​ជប៉ុន​ណូដា​ថ្លែង​សុំទោស​ទៅ​កាន់​ប្រជាជន​កោះ​អូគីណាវ៉ា

2 12 2011

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ម្សិល​មិញ​នេះ នាយក​រដ្ឋ​មន្រី្ត​​នៃ​ប្រទេស​​ជប៉ុន​ណូដា បាន​ថ្លែង​ជា​សាធារណៈ​ ធ្វើ​ការ​សុំទោស​ទៅ​កាន់​ប្រជាជន​នៃ​កោះ​អូគីណាវ៉ា ជុំវិញ​បញ្ហា​ដែល​ ប្រធាន​ការិយាល័យ​ការពារ​ជាតិ​នៃ​កោះ​អូគីណាវ៉ា លោក​ Satoshi Tanaka បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ពាក្យ​សំដី​មិន​សមរម្យ​ទៅ​កាន់​ប្រជាជន​នៃ​កោះ​អូគីណាវ៉ា។ ឆ្លើយ​តប​នឹង​សំនួរ​ដែល​ថា​ តើ​ពេល​ណា​ដែល​ក្រសួង​នឹង​ធ្វើ​ការ​ដាក់​ស្នើ​នូវ​របាយ​ការណ៍​ ដែល​ទាក់​ទិន​នឹង​ការ​ប៉ាន់​ប្រមាណ​នៃ​ផល​ប៉ះ​ពាល់​ទៅ​លើ​បរិស្ថាន​នៅ​កោះ​អូគីណាវ៉ា (ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ការ​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទីតាំង​មូល​ដ្ឋាន​ទ័ព​អាមេរិក​នៅ​កោះ​អូគីណាវ៉ា) លោក Satoshi Tanaka បាន​ឆ្លើយ​ថា “តើ​មុន​ពេល​ដែល​អ្នក​ធ្វើ​ការ​រំលោភ​អ្នក​ណា​ម្នាក់ តើ​អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ប្រាប់​អ្នក​នោះ​មុន​ទេ?”

ពេល​​នេះ​លោក Satoshi Tanaka ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ពី​​​មុខ​តំនែង​ហើយ។ លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​បាន​ថ្លែង​ថា “ខ្ញុំសូម​ធ្វើ​ការ​សុំ​ទោស​អស់​ពី​ចិត្ត ចំពោះ​ពាក្យ​សំដី​ដែល​ធ្វើ​អោយ​ប្រជាជន​នៃ​កោះ​អូគីណាវ៉ា មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់។”

ធ្វើ​ខុស​ចេះ​សុំ​ទោស មិន​ថា​អ្នក​ធំ​ឬ​អ្នក​តូច មិន​ប្រកាន់​ថា​ខ្លួន​មាន​ឋានៈ​ខ្ពស់​ឬ​ទាប ក្មេង​ឬ​ចាស់ គឺ​ជា​រឿង​មួយ​ដែល​អ្នក​មិន​អាច​នឹង​មិន​កោត​សរសើរ​ និង​ស្រលាញ់​ប្រទេស​មួយ​នេះ​បាន​ទេ។





ល្ខោន​​នយោបាយ​​ជប៉ុន​​ផ្លាស់​​តួ​ តែ​​លេង​​រឿង​​ដដែល

3 09 2011

ពីRFI៖
ល្ខោន​នយោបាយ​ជប៉ុន​ផ្លាស់​តួ​ តែ​លេង​រឿង​ដដែល ដោយ តាន់ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស្វ័រ

ស្តាប់៖

អត្ថបទ៖
នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​ទី​២​កញ្ញា​នេះ នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​នៃ​ប្រទេស​ជប៉ុនYoshihiko Noda បាន​​ប្រកាស​​ឲ្យ​​ដឹង​នូវ​សមាស​ភាព​នៃ​​រដ្ឋា​ភិបាល​​របស់​​លោក។ នៅក្នុង​ជួរ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ថ្មី ឃើញ​មាន​ភាគច្រើន សុទ្ធ​តែ​ជា​មនុស្ស​ថ្មី និង​ពីរ​នាក់​​មាន​វ័យ​តែ​ជាង​៤០​ឆ្នាំ​ប៉ុណ្ណោះ។ ធ្វើ​បែប​នេះ លោក ណូដា ប្រហែលជា​ ចង់​បិទ​ទំព័រ​ចាស់​នៃ​អស្ថិរភាព​នយោបាយ។ ចូរ​កុំ​ភ្លេច​ថា តាំងពី​ឆ្នាំ​២០០៦ រហូត​មក​ទល់​ថ្ងៃ​នេះ ប្រទេស​ជប៉ុន បាន​ស្គាល់​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​៥​នាក់​ហើយ។ លើក​ណា​ក៏​ដូច​លើក​ណា ម្នាក់ៗ​មាន​វាសនា ក្តាប់​អំណាច បាន​តែ​ជាង​មួយ​ឆ្នាំ យ៉ាង​យូរ។ តាម​ពិត​ទៅ បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច គឺ​ជា​មូលហេតុ​ធំ​ជាង​គេ​បង្អស់ នៃ​អស្ថិរភាព​នយោបាយ​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន។

កាល​ពី​ជាង​មួយ​ឆ្នាំ​មុន នៅ​ពេល​ឡើង​ទទួល​តំណែង​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​នៃ​ប្រទេស​ជប៉ុន លោក​Naoto Kan បាន​ប្រកាស​ក្តែងៗ​ថា៖«ប្រទេស​ជប៉ុន​ត្រូវ​ឈប់​ដេក​យល់​សប្ត ត្រូវ​ហ៊ាន​បញ្ចប់​នយោបាយ​ចាស់​គំរឹល​ហួស​សម័យ និង​ត្រូវ​តែ​អនុវត្ត​យ៉ាង​ក្លាហាន នយោបាយ​ថ្មី​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​ប្រាកដ​និយម»។ នៅ​ទី​បំផុត ប្រជាពលរដ្ឋ​ជប៉ុន​មិន​ព្រម​ទទួល​យក​ទេ​នយោបាយ​ប្រាកដ​និយម ដ្បិត​លោក​Naoto Kan ដែល​អប្រជាប្រិយ​ខ្លាំង បាន​បង្ខំ​ចិត្ត​លា​លែង​ចេញ​ពី​តំណែង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៦​សីហា។

លោក​Yoshihiko Noda នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ថ្មី​ដែល​ទើប​តែ​បាន​បង្កើត​រដ្ឋាភិបាល​ថ្មី​ហើយ នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​ទី​២​សីហា​នេះ ដឹង​ខ្លួន​មុន​ជា​ស្រេច​ថា ចៀស​មិន​រួច​ពី​បន្ត​អនុវត្ត​នយោបាយ​បា្រកដ​និយម​របស់​លោក​Naoto Kan នោះ​គឺ​បង្កើន​ពន្ធដារ។ បង្កើន​ពន្ធដារ ដើម្បី​យក​លុយ​មក​សាងសង់​ឡើង​វិញ​តំបន់​ប៉ែក​ឦសាន​នៃ​ប្រទេស ដែល​ត្រូវ​បាន​បំផ្លេចបំផ្លាញ​ដោយ​ការ​រញ្ជួយ​ដី​និង​រលក​យក្ស​ស៊ូណាមី។ បង្កើន​ពន្ធដារ ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​បំណុល​សាធារណៈ​ច្រើន​វ័ណ្ត​ក គឺ​ប្រមាណ​២៣០%​នៃ​ផលិតផល​ដុល​ក្នុង​ស្រុក។ និយាយ​បែប​ផ្សេង នៅ​លើ​ឆាក​ល្ខោន​នយោបាយ​ជប៉ុន តួឯក​និង​តួរង​ត្រូវ​បាន​ប្តូរ តែ​ត្រូវ​បន្ត​សម្តែង​រឿង​ដដែល។

បញ្ហា​រ៉ាំរ៉ៃ​ដដែល​និង​ច្រំ​ដែល​របស់​ប្រទេស​ជប៉ុន​គឺ នា​ពេល​ដែល​ថ្នាក់ដឹកនាំ​មាន​មហិច្ឆតា​កាន់​តែ​ធំ​ចង់​ដើរ​តួនាទី​សំខាន់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​និង​នៅ​លើ​ឆាក​អន្តរជាតិ និង​នា​ពេល​ដែល​ប្រទេស​ត្រូវ​ការ​ពង្រឹង​ប្រព័ន្ធ​ការពារ​ជាតិ នៅ​ចំពោះ​មុខ​ការ​គំរាម​កំហែង​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ពី​ចិន​និង​ពី​កូរ៉េ​ខាង​ជើង ស្រាប់​តែ​មធ្យោបាយ​សេដ្ឋកិច្ច​នៃ​ប្រទេស​ខ្សត់ខ្សោយ​ទៅ​ជា​លំដាប់ ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ។

មែន​ទែន​ទៅ សេដ្ឋកិច្ច​ជប៉ុន​នៅ​ទ្រឹង​មួយ​កន្លែង​ជាង​២០​ឆ្នាំ​កន្លង​មក​ហើយ។ បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច​នៅ​ទ្រឹង​មួយ​កន្លែង​នេះ មាន​លក្ខណៈ​កាន់​តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ តាំង​ពី​មាន​វិបត្តិ​សេដ្ឋកិច្ច​សកលកាល​ជាង​២​ឆ្នាំ​មុន​នេះ​មក។ សេដ្ឋកិច្ច​ជប៉ុន​បាន​ដើរ​ថយ​ក្រោយ​ពេញ​មួយ​ឆ្នាំ​២០០៨ បាន​ផ្តើម​ងើប​ក្បាល​ឡើង​វិញ​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៩-២០១០ ហើយ​ស្រាប់​តែ​ត្រូវ​បាន​យាយី​ដោយ​ការ​រញ្ជួយ​ដី​និង​រលក​យក្ស​ស៊ូណាមី នៅ​ឆ្នាំ​២០១១​នេះ​ទៀត។
នៅ​ក្នុង​បរិបទ​បែប​នេះ ពលរដ្ឋ​ជប៉ុន​ជា​ទូទៅ​បាត់​បង់​ទំនុក​ចិត្ត​នៅ​ចំពោះ​មុខ​អនាគតកាល។

ទាំង​ពលរដ្ឋ ទាំង​ថ្នាក់ដឹកនាំ​ដឹង​ថា ស្ថានភាព​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ​មិន​អាច​ល្អ​ប្រសើ​វិញ ក្នុង​រយៈ​កាល​ខ្លី និង​ក្នុង​រយៈ​កាល​មធ្យម​បាន​ទេ។ ម្យ៉ាង គឺ​មក​ពី​ប្រជាជន​ជប៉ុន​មាន​ចំនួន​កាន់​តែ​តិច​ទៅ​ៗ និង​មាន​វ័យ​កាន់​តែ​ចាស់​ទៅ​ៗ។ ម្យ៉ាង​ទៀត​គឺ​មក​ពី​បំណុល​សាធារណៈ​របស់​ជប៉ុន​ធំ​ណាស់ ច្រើន​ណាស់ គឺ​ប្រមាណ​មួយ​ពាន់​ម៉ឺន​លាន​ដុល្លារ។

ម្ល៉ោះ​ហើយ ការ​ដែល​ចិន​បាន​វ៉ា​ឈ្នះ​ជប៉ុន ដោយ​បាន​ក្លាយ​ជា​មហា​អំណាច​សេដ្ឋកិច្ច​ពិភពលោក​ទី​ពីរ គឺ​មិនមែន​ដោយសារ​តែ​សេដ្ឋកិច្ច​ចិន​ខ្លាំង​នោះ​ទេ តែ​ក៏​ដោយហេតុតែ​សេដ្ឋកិច្ច​ជប៉ុន​ខ្លួន​ឯង​ខ្សោយ​ដែរ។

យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ប្រជាជន​ជប៉ុន​ជា​ពូជ​អ្នក​ស៊ូ ស្វិតស្វាញ​ក្នុង​ការងារ ធ្លាប់​បាន​បង្ហាញ​ក្នុង​អតីតកាល នូវ​សមត្ថភាព​ខ្ពស់​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​លោត​ហក់​ចេញ​រួច​ពី​ជ្រោះ​នៃ​វិបត្តិ។ អ្វី​ដែល​ពលរដ្ឋ​ត្រូវ​ការ​គឺ​នាយក​រដ្ឋមន្រ្តី​មួយ​រូប​ដែល​មាន​បុគ្គលិកលក្ខណៈ​ខ្លាំង ចេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាជាតិ​មាន​សុទិដ្ឋិនិយម​ឡើង​វិញ ចេះ​បង្ហាញ​ផ្លូវ​ដែល​ត្រូវ​ដើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​វឌ្ឍនភាព។

តាម​រយៈ​ការ​តែងតាំង​ភាគ​ច្រើន​សុទ្ធ​តែ​មនុស្ស​ថ្មី ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋាភិបាល​ថ្មី លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​Noda ប្រហែល​ជា​ចង់​បិទ​ទំព័រ​ចាស់​នៃ​ទុទិដ្ឋិនិយម និង​បើក​ទំព័រ​ថ្មី​នៃ​សុទិដ្ឋិនិយម។ ប៉ុន្តែ សួរ​ថា តើ​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​សមាសភាព​នៃ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​បែប​នេះ​អាច​ជួយ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​លោក​Nado មាន​អាយុ​វែង​ជាង​រដ្ឋាភិបាល​មុនៗ​ឬ​ទេ? ចម្លើយ​តប​នឹង​សំណួរ​នេះ អាច​នឹង​ធ្លាយ​ចេញ​នា​ពេល​ឆាប់ៗ​ខាង​មុខ​នេះ៕





Yoshihiko Noda ជន​ទី​៦២​ដែល​បាន​ក្លាយ​ជា​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​​ប្រទេស​ជប៉ុន

31 08 2011

អាយុ​៥៤​ឆ្នាំ មក​ពី​គណ​បក្ស​DPJ (Democratic Party of Japan) លោក Yoshihiko Noda ត្រូវ​បាន​បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើស​ធ្វើ​ជា​នាយក​រដ្ឋ​មន្រ្តី​ទី​៦២​នៃ​ប្រទេស​ជប៉ុន កាល​ពី​ថ្ងៃ​អង្គារ​ម្សិល​ម៉ិញ​នេះ។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ចន្ទ​ទី​២៩ ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើស​រើស​បេក្ខភាព​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្នុង​គណ​បក្ស​DPJ ក្នុង​ជុំ​ទី​មួយ​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច​លោក Banri Kaieda (ដែល​មាន​លោក Ichiro Ozawa ជា​ខ្នង​បង្អែក​មាន​បក្ស​ពួក​ប្រមាណ​១៤០​នាក់​ក្នុង​ចំនោម​សមាជិក​DPJ​ ៣៩៥​នាក់) បាន​ទទួល​១៤៣​សំលេង ខណ​ដែល​លោក Yoshihiko Noda រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​ហិរញ្ញ​វត្ថុ​ទទួល​បាន​១០២​សំលេង លោក Seiji Maehara អតីត​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​ការ​បរទេស​បាន​៧៤​សំលេង លោក Michihiko Kano រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​កសិកម្ម​និង​រុក្ខ​ប្រមាញ់​បាន​៥២​សំលេង លោក Sumio Mabuchi​ អតីត​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​ដឹក​ជញ្ជូន​បាន​២៤​សំលេង។​ដោយ​សារ​តែ​គ្មាន​បេក្ខ​ភាព​ណា​ទទួល​បាន​សំលេង​គាំ​ទ្រ​លើស​ពី​៥០% ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជុំ​ទី​២​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង។​លទ្ធ​ផល​គឺ​លោក Yoshihiko Noda ទទួល​បាន​២១៥​ទល់​នឹង​១៧៧​សំលេង ដែល​កំនត់​បាន​ថា​លោក​ជា​បេក្ខ​ភាព​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​សំរាប់​គណ​បក្ស​DPJ។

នា​ថ្ងៃ​អង្គារ​ម្សិល​ម៉ិញ​នេះ លោក Yoshihiko Noda បាន​ទទួល​សំលេង​គាំ​ទ្រ​៣០៨​ក្នុង​ចំនោម​៤៧៥ ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត​សភា​ជាន់​ទាប​(គ្រប់​គ្រង​ដោយ​បក្ស​DPJ)។​នៅ​ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជុំ​ទី​២​នៅ​សភា​ជាន់​ខ្ពស់​លោក​បាន​ឈ្នះ​យ៉ាង​ប្រផិត​ប្រផោយ​ ១១០​ទល់​នឹង​១០៧​សំលេង​របស់លោក Sadakazu Tanigaki ដែល​មក​ពី​គណ​បក្ស​LDP (Liberal Democratic Party)។

លោក Yoshihiko Noda នឹង​ត្រូវ​តែង​តាំង​ជា​ផ្លូវ​ការ​ពី​ព្រះ​ចៅ​អធិរាជ​ជប៉ុន​នា​សុក្រ​ទី​២​កញ្ញា​ខាង​មុខ​នេះ។

ការងារ​ចំបង​របស់​លោក​នៅ​ពេល​នេះ​គឺ​ដោះ​ស្រាយ​នូវ​វិបត្តិ​នានា​ដែល​បណ្តាល​មក​ពី​គ្រោះ​មហន្ត​រាយ​ថ្ងៃ​១១​មីនា​(ដែល​បរាជ័យ​ដោយ​លោក Naoto Kan) ការ​ដោះ​ស្រាយ​នូវ​វិបត្តិ​ប្រាក់​យ៉េន​ឡើង​ថ្ងៃ និង​ការ​បង្រួប​បង្រួម​ឡើង​វិញ​នូវ​ការ​បែក​ខ្ញែក​គ្នា​នៅ​ក្នុង​បក្ស​DPJ។

អតីត​​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ទាំង​៥​ក្នុង​រយៈ​ពេល​៥​ឆ្នាំ​បន្ទាប់​ពី​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ដ៏​មាន​ប្រជា​ប្រិយ​ភាព​ Jun’ichirō Koizumi លាលែង​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៦៖
ទី១៖ Shinzō Abe ២៦កញ្ញា២០០៦-២៦កញ្ញា២០០៧
ទី២៖ Yasuo Fukuda ២៦កញ្ញា២០០៧-២៤កញ្ញា២០០៨
ទី៣៖ Tarō Asō ២៤កញ្ញា២០០៨-១៦កញ្ញា២០០៩
ទី៤៖ Yukio Hatoyama ១៦កញ្ញា២០០៩-៨មិថុនា២០១០
ទី៥៖ Naoto Kan ៨មិថុនា២០១០-២កញ្ញា២០១១ខាងមុខនេះ

លោក Yoshihiko Noda

លោក Yoshihiko Noda អោនគោរពលោក Naoto Kan ខណៈពេលដែលលោក Naoto Kan មកអបអរការក្លាយជាមេដឹកនាំបក្សDPJ

ឆ្វេងទៅស្តាំ៖ Seiji Maehara, Sumio Mabuchi​, Banri Kaieda, Yoshihiko Noda, Michihiko Kano

អានផងដែរ៖
លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី​ជប៉ុន​ ណាអូតូ កាន ​បានប្រកាស​លាឈប់​ពីមុខ​តំណែង​
នាយករដ្ឋមន្រ្តី​ជប៉ុន​ថ្មី​ជំនាញ​ខាង​ហិរញ្ញវត្ថុ និង​ពន្ធអាករ
Noda voted in, starts key selections
Japan’s new leader: A snowball’s chance?
List of Prime Ministers of Japan





​អាថ៌​កំ​បាំង​កោះ​​ផ្កា​​ថ្ម​​Okinotorishima​

24 11 2010

Okinotorishima​(沖ノ鳥島)​គឺ​ជា​ប្រ​ភេទ​កោះ​ផ្កា​ថ្ម​(atoll)​ដែល​ជា​ប្រ​ភេទ​កោះ​ដែល​មាន​ទឹក​នៅ​កណ្តាល​និង​ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ​ដោយ​ផ្កា​ថ្ម។
ទី​តាំង​៖ ​ស្ថិត​នៅ​ចំងាយ​១៧៤០​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​ក្រុង​តូក្យូ​(Tokyo) ១១០០​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​កោះ​អូ​គិ​ណា​វ៉ា​(Okinawa) និង​៩១០​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​កោះ​Ogasawarachichijima​(小笠原父島)។

ទំ​ហំ​៖​​ កោះ​Okinotorishima​មាន​បណ្តោយ​ប្រវែង​៤.៥​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ ទទឹង​១.៧​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ ប​រិ​មាត្រ​១១​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ និង​ក្រលា​ផ្ទៃ​ប្រ​ហែល​៥​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ក្រលា។

កោះ​ផ្កា​ថ្ម​Okinotorishima​មាន​កូន​កោះ​(Islet)​ចំ​នួន​បី៖
ទី១៖ Higashikojima (東小島 = Eastern Islet)
ទី២៖ Kitakojima (北小島 = Northern Islet)
ទី៣៖ Minamikojima (南小島 = Southern Islet)
កូន​កោះ​Higashikojima​មាន​ទំ​ហំ​១.៥៨​ម៉ែត្រ​ក្រ​លា​និង​មាន​កំ​ពស់​០.៤​ម៉ែត្រ​ពី​កំ​ពស់​នីវ៉ូ​ទឹក​សមុទ្រ។​ចំ​នែក​កូន​កោះ​Kitakojima​មាន​ទំហំ​៧.៨៥​ម៉ែត្រ​ក្រ​លា​និង​មាន​កំ​ពស់​០.៦​ម៉ែត្រ​ពី​កំ​ពស់នីវ៉ូ​​ទឹក​សមុទ្រ។​កូន​កោះ​Minamikojima​(???)​។​ដោយ​សារ​តែ​ខ្លាច​បាត់​បោះ​នូវ​កោះ​ទាំង​បី​ខាង​លើ​នេះ​ជប៉ុន​ក៏​​បាន​ចាក់​​​បេ​​តុង​​ការ​​ពារ​​ដែល​មាន​​​ដែល​​មាន​​អង្កត់​​ផ្ចិត​​៦០​​ម៉ែត្រ​​(២៨២៧​​ម៉ែត្រ​​ក្រលា)​។

រូប​ភាព​កូន​កោះ​ទាំង​បី​និង​កន្លែង​យាម​ល្បាត​(កាល​ពី​មុន​​ជា​កន្លែង​សំ​រាប់​ផ្ទុក​សំ​ភារៈ​បណ្តោះ​អា​សន្ន​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​សាង​សង់​បេ​តុង​ការ​ពារ​កោះ​ទាំង​បី​នោះ)

កូន​កោះ​Higashikojima


កូន​កោះ​Kitakojima


កូន​កោះ​Higashikojima​នៅមុនពេលចាក់បេតុងការពារ

កូន​កោះ​Higashikojima​នៅពេលកំពុងសាងសង់បេតុងការពារ

កូន​កោះ​Higashikojima​ក្រោយពេលសាងសង់បេតុងការពារហើយ

សំនួរ៖ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ជប៉ុន​សុខ​ចិត្ត​ចំ​នាយ​លុយ​រាប់​លាន​ដុល្លា​(សរុប​ប្រ​ហែល​៦០០​លាន​ដុល្លា)​ដើម្បី​សាង​សង់​បេ​តុង​និង​ការ​ពារ​កោះ​ទាំង​អស់​នេះ?
ចំលើយ៖ គឺ​ដើម្បី​មាន​សិទ្ធិ​គ្រប់​គ្រង​ដែន​សមុទ្រ​ដែល​នៅ​ជុំ​វិញ​កោះ​នេះ។​តាម​ច្បាប់​អន្តរ​ជាតិ​គេ​នឹង​មាន​សិទ្ទិ​កាន់​កាប់​ដែន​សមុទ្រ​ជុំ​វិញ​កោះ​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​រង្វង់​អង្កត់​ផ្ចិតប្រហែល​៣៧០​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​​(ប្រហែល៤០០០០០​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ក្រលា???ឬ១០០០០០​គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ក្រលា???)។​​​នៅ​ជុំ​វិញ​កោះ​Okinotorishima​​នោះ​គឺ​ជា​ទី​សំបូរ​ទៅ​ដោយ​មច្ឆ​ជាតិ​និង​រ៉ែ​ប្រេង​កាត។
នៅ​ឆ្នាំ​២០០៤​ចិន​បាន​ប​ដិ​សេធ​លើ​សិទ្ធិ​គ្រប់​គ្រង​ដែន​សមុទ្រ​​របស់​ជប៉ុន​ដោយ​បាន​ចាត់​ទុក​កូន​កោះ​ទាំង​នោះ​ថា​ជា​ថ្ម។​ប៉ុន្តែ​បើ​​យោង​​ទៅ​​លើ​និយម​ន័យ​នៃ​កោះ​ ថ្ម​ទាំង​បី​ដុំ​នោះ​គឺ​ពិត​ជា​មាន​លក្ខណៈ​គ្រប់​គ្រាន់​អាច​អោយ​​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​​កោះ​មែន​។ 😀








%d bloggers like this: